Dit Is een Noodgeval — Ga Direct Naar de Dierenarts
Als uw kat plotseling het gebruik van zijn achterpoten heeft verloren, schreeuwt van pijn en heeft koude of gekleurde poten, wacht niet. Dit is een erkend veterinair noodgeval genaamd feline aorta tromboembolisme, soms ook wel een zaidelthrombus of ATE genoemd. Elk moment telt. Bel nu uw dierenarts of de dichtstbijzijnde spoedeisende hulp en begin te rijden terwijl u aan de telefoon bent.
Wat Is Feline Aorta Tromboembolisme?
Feline aorta tromboembolisme ontstaat wanneer een bloedstolsel in het hart wordt gevormd en vervolgens via de bloedbaan wordt meegevoerd totdat het vast komt te zitten op de aorta bifurcatie — het punt waar de hoofdslagader van het lichaam, de aorta, zich in twee takken splitst die bloed naar de achterpoten voeren. Wanneer het stolsel op deze kruising vast komt te zitten (vandaar de naam zaidelthrombus, omdat het stolsel over de splitsing zit als een zadel), wordt de bloedtoevoer naar beide achterpoten plotseling afgesneden.
Het gevolg is een plotselinge, catastrofale verlies van circulatie naar het achterste deel van het lichaam. De achterpoten worden verlamd, koud en pijnlijk — pijnlijk omdat de spieren en zenuwen zuurstof missen en omdat het stolsel zelf een ernstige ontstekingsrespons veroorzaakt die pijnsignalen versterkt.
Wat Veroorzaakt een Zaidelthrombus bij Katten?
In de overgrote meerderheid van de gevallen is feline aorta tromboembolisme het gevolg van onderliggende hartziekte — meestal hypertrofische cardiomyopathie, of HCM. HCM is een aandoening waarbij de spierwanden van het hart abnormaal dik worden, waardoor het hart bloed minder effectief kan pompen. Wanneer bloed traag door de vergrote kamers van een kat met HCM beweegt, worden stolsels eerder gevormd — vooral in het linker atrium. Deze stolsels kunnen zich losmaken en via de bloedbaan reizen totdat ze de aorta bifurcatie bereiken.
Andere vormen van hartziekte kunnen ook tot ATE leiden, waaronder gedilateerde cardiomyopathie en restrictieve cardiomyopathie, hoewel deze minder voorkomen bij katten dan HCM. In sommige gevallen is hartziekte mogelijk niet eerder gediagnosticeerd — ATE kan het eerste teken zijn dat er iets mis is met het hart.
Herkenning van de Symptomen van Feline ATE
De presentatie van een zaidelthrombus is vaak dramatisch en zeer belastend voor eigenaren om te zien. De klassieke symptomen zijn:
- Plotselinge verlamming of ernstige zwakte van de achterpoten — de kat kan zichzelf naar voren trekken met zijn voorpoten
- Intense vocalisatie — huilen, schreeuwen of grommen vanwege ernstige pijn
- Koude achterpoten en onderbenen in vergelijking met de rest van het lichaam
- Blauwe, paarse of zeer bleke teenpads — normale teenpads zouden roze moeten zijn
- Afwezige of zeer zwakke femorale puls in de achterpoten — uw dierenarts zal hierop controleren, maar dit wordt vaak ook door eigenaren opgemerkt
- Snelle, inspannende ademhaling, die zowel pijn als onderliggende hartdecompensatie kan weerspiegelen
- Verwilde pupillen en tekenen van extreme nood
Eigenaren verwarren de initiële presentatie vaak met een verwonding, een val of een neurologisch probleem. De onderscheidende kenmerken zijn de combinatie van koude ledematen, gekleurde teenpads en extreme pijn. Een kat met een ruggengraatwond zou typisch geen dramatische kleurverandering en temperatuurverschil in de aangetaste ledematen hebben.
Behandeling van Aorta Tromboembolisme bij Katten
De eerste prioriteit bij aankomst in de kliniek is pijnbestrijding. Feline ATE is een van de meest pijnlijke aandoeningen in de kleine dierenpraktijk, en het verlichten van pijn is zowel een welzijnsnecessiteit als een medische — ernstige pijn verslechtert cardiovasculaire kompromis en versnelt de afname. Opioïde analgesia wordt meestal snel toegediend.
Zodra de kat comfortabeler is, concentreert de behandeling zich op het stabiliseren van de onderliggende hartaandoening en het aanpakken van het stolsel. De opties omvatten:
- Anticoagulanstherapie — heparine wordt veel gebruikt in de acute fase om verlenging van het bestaande stolsel te voorkomen en het risico op verdere stolselvorming te verminderen
- Antitrombocytaire therapie — clopidogrel (gewoonlijk bekend onder de merknaam Plavix) vermindert trombocytenaggregatie en wordt meestal voorgeschreven voor langdurig beheer
- Trombolitische middelen — geneesmiddelen die het stolsel direct proberen op te lossen. Deze dragen aanzienlijke risico's met zich mee, waaronder reperfusieletsels (waarbij de plotselinge terugkeer van bloed naar zuurstofgebruikte weefsels verder letsel veroorzaakt) en worden niet universeel gebruikt
- Ondersteunende zorg — warmte, vloeistoffen, hartfalenbeheer, zuurstoftoediening
Chirurgische ingreep om het stolsel te verwijderen wordt zelden bij katten uitgevoerd en is niet de standaardbehandeling. Het anesthesierisico bij een kat met gedecompenseerde hartziekte is zeer hoog.
Wat u Niet Moet Doen Terwijl u op Veterinaire Zorg Wacht
Een belangrijk en contra-intuïtief punt: probeer de aangetaste achterpoten niet op te warmen met een warmtelamp, kruik of verwarmingskussen. De weefsels in de aangetaste poten zijn ischemisch — ze hebben geen zuurstof gehad. Het aanbrengen van warmte op ischemisch weefsel verhoogt zijn metabolische vraag op een moment waarop het geen bloedtoevoer heeft om aan die vraag te voldoen. Dit verergert cellulaire schade. Bovendien, omdat de gevoeligheid in de poten kan worden verminderd, kan de kat niet normaal op warmte reageren, waardoor brandwonden een reëel risico zijn. Houd de kat over het algemeen warm, maar breng geen directe warmte aan op de verlamde poten.
Prognose en Discussie over Kwaliteit van Leven
De prognose voor feline ATE is voorzichtig, en een eerlijk gesprek met uw dierenarts is essentieel. Met agressieve en snelle behandeling overleeft ongeveer 30 tot 40 procent van de katten het initiële geval. Veel katten die overleven herstellen enig of volledig gebruik in de achterpoten over dagen tot weken, als de circulatie opnieuw tot stand wordt gebracht en zenuwschade gedeeltelijk herstelt.
Het risico op herhaling is echter aanzienlijk. Zonder preventieve behandeling ondergaan veel katten een tweede episode. De onderliggende hartziekte gaat niet weg, en het beheer van HCM is een voortdurende toewijding. Sommige katten leven maanden of jaren na een eerste ATE-episode met een goede kwaliteit van leven. Anderen verslechteren snel.
Bij katten die ernstige pijn hebben, uitgebreide weefselnocrosis hebben of ernstig gedecompenseerde hartziekte hebben, kan uw dierenarts de kwestie van euthanasie op humanitaire gronden opwerpen. Dit
```