Een enkele teekbeet kan alles veranderen
In het Verenigd Koninkrijk is lymeborreliose de meest gemelde teekovergedragen ziekte bij zowel mensen als honden. Schattingen suggereren dat in sommige risicogebieden tot 5% van de teken de Borrelia burgdorferi-bacterie draagt die verantwoordelijk is voor de ziekte. Voor hondenbaasjes die door bossen of heidevelden wandelen, is dit geen onbeduidend risico — het is een werkelijk en groeiend gevaar.
Hoe teken lymeborreliose overbrengen
Lymeborreliose wordt veroorzaakt door de spiraalvormige bacterie Borrelia burgdorferi, overgedragen door de beet van geïnfecteerde Ixodes ricinus-teken — de schapenteek die het meest voorkomt in het VK. Besmetting gebeurt niet onmiddellijk. Een teek moet doorgaans 24 tot 48 uur vast zitten voordat de bacterie in de bloedbaan van de gastheer terechtkomt, daarom blijft snelle teekverwijdering een van de meest effectieve preventieve maatregelen.
Teken zijn het meest actief van maart tot oktober, met piekactiviteit in het voorjaar en vroeg najaar. Ze springen of vliegen niet; in plaats daarvan wachten ze — ze houden zich vast aan begroeiing met hun achterpoten en reiken met hun voorpoten naar buiten tot een gastheer voorbijkomt.
Risicozones in het VK: waar u extra voorzichtig moet zijn
Hoewel teken overal in het VK voorkomen, dragen bepaalde regio's een aanzienlijk hoger risico. De volgende gebieden hebben consequent verhoogde tekenpopulaties en bevestigde lymeborreliose-gevallen opgeleverd:
- De Schotse Hooglanden en eilanden, met name rond Loch Lomond en Cairngorms National Park
- Het New Forest in Hampshire
- Exmoor en Dartmoor in het zuidwesten
- Het Lake District in Cumbria
- De South Downs en Thetford Forest
- Delen van Wales, waaronder Snowdonia
Stadsparken met deerenpopulaties worden ook steeds meer aangemerkt als lagere risicogebieden. Het idee dat lymeborreliose zuiver een plattelandsprobleem is, klopt niet meer.
Symptomen bij uw hond herkennen
Honden worden vaak stille dragers van lymeborreliose genoemd omdat velen geen duidelijke symptomen vertonen. Wanneer symptomen verschijnen, doen ze zich doorgaans twee tot vijf maanden na infectie voor, wat het erg moeilijk maakt om de ziekte aan een teekbeet te koppelen.
Veelvoorkomende klinische symptomen
- Wisselende, intermitterende kreupelheid die tussen ledematen beweegt
- Gezwollen gewrichten en weigering gewicht te dragen
- Koorts, lethargie en verminderde eetlust
- Vergrote lymfeklieren
- Algemene stijfheid of gevoeligheid voor aanraking
Ernstige complicaties
Een klein deel van de geïnfecteerde honden ontwikkelt lyme-nefritis — een ernstige niercomplicatie die snel kan progresseren en vaak fataal is. Labrador Retrievers en Golden Retrievers lijken onevenredig getroffen te zijn. Symptomen zijn onder meer braken, gewichtsverlies, buitensporige dorst en urinering, en vochtverzameling. Dit is een dierenartsnoodgeval.
Testen en diagnose
De diagnose is gebaseerd op een combinatie van klinische geschiedenis, bekend teekcontact en bloedtests. Uw dierenarts kan een snelle antilichaamtest in de kliniek gebruiken (zoals de C6-peptiede ELISA) om blootstelling aan Borrelia op te sporen. Een positief resultaat bevestigt blootstelling, maar niet noodzakelijk actieve ziekte, omdat veel honden een immuunrespons opbouwen zonder ziek te worden.
Meer uitgebreide panels — inclusief de kwantitatieve C6-test — kunnen helpen onderscheid te maken tussen blootstelling en actieve infectie en worden gebruikt om de reactie op antibioticabehandeling in de loop van de tijd te monitoren. Urineeiwittesting wordt aanbevolen in bevestigde gevallen om nierfunctie te beoordelen.
Behandeling en preventie
Wanneer lymeborreliose vroeg wordt opgemerkt, reageert deze meestal goed op antibioticabehandeling, meestal doxycycline, toegediend over vier weken. Verbetering wordt meestal binnen enkele dagen gezien, hoewel sommige honden terugkerende kreupelheid ervaren. Voltooi altijd het volledige traject zoals voorgeschreven door uw dierenarts.
Praktische preventiestappen
- Gebruik een door een dierenarts goedgekeurd teekpreventief — beschikbaar als spotters, halsbanden of orale tabletten
- Controleer uw hond grondig na elke buitenactiviteit, met speciale aandacht voor oren, tussen de poten en rond de halsband
- Verwijder alle vastgezeten teken zo snel mogelijk met een teekhaak of fijne pincet, draai zacht zonder het lichaam uit te knijpen
- Een lymeborreliose-vaccin is beschikbaar in het VK — bespreek geschiktheid met uw dierenarts, met name als u regelmatig in risicogebieden wandelt
- Houd een register bij van teekblootstelling zodat uw dierenarts dit in toekomstige diagnoses kan meenemen
Wat te doen als u een teek vindt
Verwijder de teek zo snel mogelijk. Gebruik een speciaal teekverwijderingsinstrument of fijne pincet. Grijp de teek dicht bij de huid, draai zacht en trek omhoog met constante druk. Smeer niet met vaseline, nagellak of hitte — deze methoden kunnen ervoor zorgen dat de teek opgeeft, wat het infectierisico verhoogt. Na verwijdering, reinig de beetwond met antisepticum. Houd uw hond in de komende weken in de gaten en raadpleeg uw dierenarts als een van de hierboven genoemde symptomen optreedt.
Lymeborreliose is een beheersbare aandoening wanneer deze vroeg wordt opgemerkt. De sleutel is bewustzijn, consistente preventieve zorg en een snel gesprek met uw dierenarts als u blootstelling vermoedtGeeft het groeiende verspreidingsgebied van tekenpopulaties in het VK is dat gesprek het waard om eerder dan later te voeren.
```