Wanneer wordt een kat als senior beschouwd?
Katten verouderen geleidelijker dan honden, en dierenartsenorganisaties delen de latere levensfasen in verschillende categorieën in. Katten tussen de zeven en tien jaar oud worden over het algemeen geclassificeerd als volwassen of senior. Die tussen de tien en vijftien jaar oud worden beschouwd als oud, en katten van vijftien jaar of ouder worden geclassificeerd als super-senior of geriatrisch. Met vooruitgang in dierenartsenkundige zorg en voeding leven katten regelmatig tot in hun late tienertijd en begin twintigtiende, waardoor het management van hun latere jaren steeds belangrijker wordt.
Het herkennen wanneer uw kat in een senior levensfase is overgegaan is belangrijk omdat zowel voedingsbehoeften als ziekterisico significant veranderen. Gezondheidsmonitoring, voedingsaanpassingen en dierenartsenkundig toezicht worden allemaal belangrijker vanaf ongeveer tien jaar oud.
Het metabole paradoxaal: waarom oudere katten vaak meer voer nodig hebben
Een van de belangrijkste en meest misbegrepen aspecten van voeding voor senior katten is dat de veel voorkomende aanname — oudere katten hebben minder calorieën nodig — niet opgaat voor veel katten ouder dan twaalf jaar. In tegenstelling tot jongere dikke katten of senior honden, hebben erg oude katten vaak moeite om hun lichaamsgewicht en spiermassa te behouden. Onderzoeken hebben aangetoond dat katten ouder dan twaalf jaar verminderde spijsverteringscapaciteit hebben en minder energie en eiwit uit hetzelfde voer opnemen dan jongere volwassenen.
Dit betekent dat veel katten ouder dan twaalf niet minder voer nodig hebben, maar meer voer, of voer met hogere verteerbaarheid en energiedichtheid. Gewichtsverlies bij een senior kat mag nooit als normaal deel van veroudering worden afgedaan. Het is een klinisch teken dat dierenartsenkundig onderzoek vereist om de onderliggende oorzaak te identificeren en aan te pakken.
Belangrijkste voedingsprioriteiten voor senior katten
- Hoogwaardig verteerbaar eiwit: het behoud van spiermassa is de primaire voedingsuitdaging bij bejaarde katten. Sarcopenie, het aan leeftijd gerelateerde verlies van spierweefsel, is een belangrijk welzijnsprobleem en draagt bij aan zwakte, verminderde mobiliteit en immuunstoornis. Katten hebben een voortdurende aanvoer van hochtwaardig aminozuren nodig om dit tegen te gaan. Beperkt eiwit niet bij een senior kat tenzij chronische nierziekte is gediagnosticeerd en ingedeeld door een dierenarts.
- Caloriëdicht, lekker voer: zeer oude katten kunnen verminderde eetlust hebben door verminderde reuk- en smaakzin, tandenpijn of onderliggende ziekte. Het verstrekken van voer dat zeer smakelijk en energiedicht is, helpt de lichaamstoestand te behouden bij katten die kleinere hoeveelheden eten.
- Omega-3 vetzuren: EPA en DHA uit visolie ondersteunen anti-inflammatoire processen, spelen een rol bij het ondersteunen van niergezondheid en kunnen bijdragen aan het behoud van cognitieve functies bij oudere katten. Veel seniorformuleringen bevatten verhoogde omega-3 niveaus.
- Antioxidanten: vitamines C en E, taurine en andere antioxidanten helpen oxidatieve stress gerelateerd aan veroudering tegen te gaan en ondersteunen immuun- en cognitieve functies.
- B vitamines: absorptie van vitamine B12 en andere B vitamines daalt bij bejaarde katten, vooral bij katten met gastro-intestinale aandoeningen. Lage B12 wordt geassocieerd met gewichtsverlies en verminderde eetlust. Uw dierenarts kan B12 niveaus controleren en indien nodig supplementeren.
- Fosfor: beperking van voerfosfor is alleen belangrijk als chronische nierziekte is gediagnosticeerd en bevestigd door een dierenarts. Het gebruik van een fosforbeperkt niervoesel bij een kat zonder nierziekte riskeert ontoereikende eiwitinname en versnelt spierverlies. Gebruik niervoeders niet profylactisch.
- Waterinname: adequate hydratatie is van cruciaal belang voor alle senior katten, vooral voor katten met nierziekte. Natvoer, waterfontijnen en meerdere waterbakken in de hele woning helpen allemaal bij het aanmoedigen van drinken.
Veel voorkomende aandoeningen bij senior katten die voedingsbeheer beïnvloeden
Chronische nierziekte
Chronische nierziekte is de meest gediagnosticeerde aandoening bij katten ouder dan tien jaar. Naar schatting treft het meer dan een derde van de katten in deze leeftijdsgroep. De aandoening wordt ingedeeld met behulp van het stagingssysteem van de International Renal Interest Society, of IRIS, van stadium één tot vier op basis van creatininesniveaus, bloeddruk en eiwit in de urine.
Voedingsbeheer van CKD is afgestemd op het stadium van de ziekte. Een fosforbeperkt dieet wordt aanbevolen vanaf stadium twee en heeft aangetoond dat het ziekteprogressie vertraagt en de overleving verbetert. Voorgeschreven niervoeders van Hill's, Royal Canin en Purina zijn speciaal voor dit doel geformuleerd. Eiwit mag niet excessief worden beperkt omdat dit spierverlies verergert; het evenwicht tussen fosforbeperking en voldoende eiwit wordt het best onder dierenartsenkundig toezicht beheerd. Hydratatie is essentieel — natvoer wordt sterk aanbevolen boven droogvoer bij katten met CKD.
Hyperthyroïdie
Hyperthyroïdie, veroorzaakt door overactiviteit van de schildklier, verhoogt het metabolisme en de caloriebehoefte dramatisch. Aangetaste katten verliezen gewicht ondanks een hongerig eetlust. Het is veel voorkomend bij katten ouder dan acht jaar en is de meest voorkomende endocriene ziekte bij oudere katten. Behandeling — of medicatie, radioactief jodiumtherapie of chirurgie — richt zich op het overmatige hormoongehalte. Voedingsbeheer moet zich concentreren op het voldoen aan verhoogde calorie- en eiwitbehoeften totdat de aandoening onder controle is, waarna de behoefte afneemt. Herbevalueer het dieet na succesvolle behandeling, omdat nierziekte soms duidelijk wordt zodra hyperthyroïdie is behandeld.
Tandheelkundige ziekte
Tandheelkundige ziekte treft de meerderheid van de katten ouder dan tien jaar. Pijn van gingivitis, periodontitis of tandresorptie kan de voedselinname aanzienlijk verminderen zonder dat de eigenaar de oorzaak beseft. Tekenen zijn tegenzin om hard voer te eten, voer laten vallen, gezichtsgevoeligheid en verminderde verzorging. Een tandonderzoek onder narcose gevolgd door passende behandeling kan voedselinname en levenskwaliteit dramatisch verbeteren. Wijd een verminderde eetlust bij een senior kat niet toe aan leeftijd alleen zonder tandpijn uit te sluiten.
Diabetes Mellitus
Diabetes bij katten is doorgaans type twee en wordt sterk geassocieerd met obesitas. Een hoogwaardig eiwit-, laagkoolhydraat dieet is de voorkeurvoedingsbenadering, omdat koolhydraten postprandiale glucosestijgingen veroorzaken. Veel diabetische katten bereiken remissie met passend voedingsbeheer gecombineerd met insulinetherapie.
```